آغاز دوباره حملات میان آمریکا و ایران بار دیگر شبح جنگ را در سر بازارها بیدار کرد. دلار و طلا با شتابی نسبتا تند قلههای جدیدی را فتح کردند و در سوی دیگر بورس تهران در معاملات پایان هفته عقبنشینی کرد. روایتی که اگر همین اندازه ساده به آن نگاه کنید یک رفتار طبیعی را نشان میدهد «ترس جنگ، پول را به پناهگاه میبرد». بنابراین، نوبتی برای رشد داراییهای ریسکی مانند سهام نیست. اما آنچه در نهایت حکمرانی میکند شرایط اقتصادی است. فرقی نمیکند جنگ روسیه و اوکراین باشد یا آمریکا و ایران، بررسیها نشان میدهد مسیر بازارها را شرایط اقتصادی تعیین خواهند کرد نه روایتهای سیاسی.
دو متغیر روند آینده بازارها را تعیین میکند. اول، افزایش انتظارات تورمی است که به ویژه با بسته ماندن مسیر هرمز و کاهش فروش نفت افزایش مییابد. این نیرو، اثری همگانی روی همه داراییها دارد و باعث رشد تورمی بازارهای مختلف میشود. هر بازاری که از تورم جا مانده یا پوشش بهتری به طور تاریخی بوده، بهتر عمل خواهد کرد. نیروی دوم اما ریسک جنگ به معنای توقف فعالیتهای اقتصادی در حالت عادی است. در یک سو، اگر حملات به نقطهای برسد که مشابه جنگ رمضان، اقتصاد به حالت تعلیق درآید و حتی تقاضای تجاری کم شود، نرخ دلار و در نتیجه طلا نیز کاهش مییابد. در سوی دیگر، آسیب به زیرساختها و تولید شرکتها که فرض «تداوم فعالیت» بنگاههای اقتصادی را زیر سوال میبرد باعث افت بازار سهام میشود.
بنابراین، از زاویه نگاه اقتصادی رفتار هفته اخیر در بازارهای ارز و طلا بیشتر بر نیروی اول متمرکز است و در بازار سهام بر نیروی دوم. به طوری که صرف هجوم برای خرید دلار و طلا باعث فشار فروش بر بازار سهام نیز میشود. حال آنکه در میانمدت، اگر مشخص شود جنگ گرم محدود میماند و بیشتر جنگ اقتصادی در پیش است، آنگاه نیروی اول، یعنی تورم و میزان جاماندگی آنها از آن تعیینکننده ادامه مسیر خواهد بود.