ترومای مرداد ۹۹ هنوز در روان جمعی بورس‌بازان زنده است؛ زخمی که باعث شده هر جهش قیمتی، بوی دستکاری و سقوط بدهد. اما بازارها نه با خاطرات معامله‌گران، بلکه با منطق بی‌رحم ریاضیات کار می‌کنند. وقتی بازار سرمایه‌ای با ارزش ذاتی ۲۵۰ تا ۳۰۰ میلیارد دلار، در محدوده ۱۰۰ میلیارد دلار حراج می‌شود و نسبت‌های قیمت به درآمد فرسنگ‌ها با جنون حبابیِ سال ۹۹ فاصله دارد، معادله دستخوش تغییر می‌شود: آیا شاخص ۲۵ میلیونی یک سیگنال هیجانی است یا خروجی محتوم دلاریزه شدن اقتصاد؟
در تازه‌ترین قسمت از برنامه «واچ‌لیست»، همراه با مجتبی فتوحی ورای هیاهوهای تابلوی معاملات، کالبدشکافی دقیقی از وضعیت ساختاری بازار سرمایه و پناهگاه‌های هوشمند پول داشته‌ایم:
◾️ تقارن‌های تاریخی و افق ۱۰۰۰ روزه: چرا شکستن سقف تاریخی، زنگ آغاز یک دوره انبساطی جدید است؟
◾️ خط‌کش فاندینو برای صندوق‌ها: تفکیک ریسک و بازده بر مبنای ۱۳ سنجه کمی (از نسبت کالمار و بتا تا استراتژی‌های تهاجمی و تضمین اصل سرمایه).
◾️ رسوایی داده‌ها در کدال: پشت پرده گزارش‌های پرابهام، NAV صفر و مقاومت در برابر گزارش‌دهی روزانه؛ چرا شفافیت بزرگ‌ترین دشمن منافع خاص در بازار است؟
برای سرمایه‌گذاری که نمی‌خواهد در تلاطم‌های سیاسی و تورمی بلعیده شود، دوران تصمیم‌گیری‌های کور به پایان رسیده است؛ بقا در این بازار، نیازمند اتکا به ابزار است، نه احساس.
نسخه کامل این گفتگو و گزارش تحلیلی صندوق‌ها را هم‌اکنون در کانال یوتیوب و پلتفرم‌های فردای اقتصاد تماشا کنید.