رالی بورس در نیمه نخست ۱۴۰۵ تقریبا تمام صنایع را با خود بالا کشید، اما این تصویر یکپارچه سبز سه پیام متفاوت در درون خود دارد. اول، کاهش شکاف شاخصها در میانمدت است. در مقطعی اختلاف بازدهی شاخص کل و هموزن قابلتوجه بود، اما در مقیاس ششماهه این فاصله تعدیل شده؛ بنابراین رویکرد منفعل یا همان خرید شاخصی بهتنهایی تفاوت بزرگی در بازدهی ایجاد نکرده است. نکته دوم، رقابت با تورم است. تقریبا همه صنایع از تورم جلو زدهاند؛ بهجز یوتیلیتیها که از جنگ آسیب جدی دیدند. مساله پایانی اما بازده متفاوت سرمایهگذاران فعال است؛ گرچه برخی جمله ساده «هر چه میخریدیم سود میکردیم» را ورد زبان میکنند اما فاصله حدود ۲۰۰ واحد درصدی میان بهترین و ضعیفترین صنعت نشان میدهد رونق بازار به معنای «خوب بودن هر سهمی» نیست؛ انتخاب دقیق حتی در رونق فراگیر همچنان تعیینکننده است. سایر معادن با ۱۹۴ درصد، دارو با ۱۸۳درصد و غذایی با ۱۷۷ درصد در صدر جدول قرار گرفتند و در انتهای جدول سرمایهگذاریها با ۴۵ درصد، لاستیک و پلاستیک با ۳۸ درصد و تامین آب، برق و گاز با منفی ۲ درصد قرار دارند.