سرمایه‌گذاری در طلا دیگر به خرید سکه یا نگهداری طلای فیزیکی محدود نیست. ۱۳ گزینه قابل بررسی وجود دارد. از جواهرات، شمش و طلای آب‌شده تا صندوق‌های طلا، گواهی سپرده، قراردادهای آتی، پلتفرم‌های طلاآنلاین و حتی سهام شرکت‌های فعال در حوزه استخراج طلا؛ هر مسیر مجموعه متفاوتی از مزایا، هزینه‌ها و ریسک‌ها دارد. برای مقایسه این گزینه‌ها، ۱۳ مسیر سرمایه‌گذاری را با هفت شاخص ریسک بررسی کرده‌ایم:

هزینه خرید: چقدر برای خرید طلا هزینه می‌کنید از کارمزد گرفته تا مالیات.

نقدشوندگی: از زمانی که تصمیم به فروش می‌گیرید چقدر طول می‌کشد پول به حسابتان واریز شود بدون آنکه زیر قیمت بفروشید.

ریسک نگهداری: آیا باید هر روز نگران باشید طلای شما سرقت شده است.

ریسک اصالت: طلایی که می‌خرید چقدر ممکن است تقلبی یا در فضای غیرفیزیکی «خالی‌فروشی» باشد.

امکان خرید با مبالغ کم: با ۱۰۰ هزار تومان هم می‌توانید طلا بخرید یا باید پول یک شمش یا یک سکه کامل را جمع کنید.

تخصص: با یک کلیک یا مراجعه ساده به فروشگاه قابل خرید است یا مثل معاملات بازار آتی نیازمند دانش جدی مالی است.

حباب قیمت: مثل شمش و گرم طلا عموما حباب ندارد یا مانند حباب سکه مستعد حباب است. یا شاید مانند صندوق‌های بورسی باید حواسمان به اختلاف قیمت بازار و ارزش روز دارایی‌ها (NAV) باشد.

برنده و بازنده سرمایه‌گذاری کدام است؟ مجموع ۷ شاخص به یک رتبه‌بندی مهم می‌رسد. مهم‌ترین مساله سرمایه‌گذار به قول وارن بافت آن است که «دارایی‌ات را از دست نده». پس تمام گزینه‌هایی که ریسک نگهداری دارند در بازار فیزیکی به شدت نمره پایینی می‌گیرند، ضمن آنکه نگرانی از اصالت را نیز دارند. خالی‌فروشی چیزی است که سایر جذابیت‌های پلتفرم‌های طلا را کمرنگ می‌کند. قراردادهای آتی، ارزهای دیجیتال، فارکس و حتی سهام طلایی نیز به دلیل پیچیدگی برای عموم سرمایه‌گذاران کمتر جذاب می‌شوند. بنابراین، صندوق‌های طلا یا گواهی‌های بورس کالا بالاترین نمره ارزش سرمایه‌گذاری را به ترتیب با ۹.۶ و ۹.۳ دریافت می‌کنند.