وقتی حتی مدیر یک صندوق اهرمی از کم‌کردن وزن سهام می‌گوید، باید نگران شد یا برای خرید آماده ماند؟

در این قسمت از «فردای بازارها»، علی تسنیمی میزبان بهنام بهزادفر، مدیرعامل کارگزاری آتیه، امیر ندیری، مدیر صندوق اهرمی نارنج، و ابراهیم سماوی، رئیس هیئت‌مدیره گروه صنعتی و معدنی امیر بود. بازار روز گفت‌وگو منفی بود؛ اما اختلاف مهمانان، فراتر از رنگ تابلوی آن روز رفت: با سود رالی اخیر چه کنیم؟

ندیری می‌گوید وقت محافظت از سود است؛ نه خروج کامل، بلکه کاهش وزن سهام و ریسک اعتباری. استدلالش این است که بازار دیگر ارزندگی ابتدای رالی را ندارد و کاهش فاصله منفی نرخ بهره حقیقی می‌تواند یکی از موتورهای رشد را ضعیف کند.

بهزادفر از سوی دیگر، بورس را تازه بیرون‌آمده از رکود چندساله می‌بیند؛ بازاری که به اعتقاد او هنوز نسبت به ارزش جایگزینی شرکت‌ها جای رشد دارد. او یادآوری می‌کند که در بحران، طلا و دلار هم لزوماً قابل معامله نیستند.

سماوی بحث را از «ماندن یا رفتن» به «چه سهمی داشتن» می‌برد: شرکتی که تولیدش مختل شود، صرفاً با گران‌شدن دلار ارزنده‌تر نمی‌شود. نقدشوندگی و دوام سودآوری، حالا به اندازه قیمت خرید اهمیت دارند.

این قسمت درباره انتخاب میان ترس و طمع نیست؛ درباره سبدی است که اگر رالی ادامه یافت جا نماند و اگر ورق برگشت، تمام سودش را پس ندهد.