«دیگر ذخایر بیشتری در غرب باقی نمانده که بتوان از آن‌ها برداشت کرد.» این هشدار مدیرعامل ویتول، یکی از بزرگ‌ترین معامله‌گران نفت جهان است که با اظهارات رئیس آرامکو درباره کاهش حاشیه ذخایر عرضه هم‌جهت است. نمودار تغییرات ماهانه ذخایر جهانی نفت عمق این نگرانی را نشان می‌دهد. در بخش زیادی از سال ۲۰۲۵، افزایش ذخایر در سایر نقاط جهان، افت موجودی‌ها در آمریکا را جبران می‌کرد؛ اما از مارچ ۲۰۲۶ این روند معکوس شد. در سه‌ماهه دوم سال، برداشت از ذخایر شدت گرفت و در می، موجودی نفت در سایر نقاط جهان به‌تنهایی ۱۱۸ میلیون بشکه کاهش یافت. آمریکا نیز در سه ماهه دوم با کاهش ذخایر مواجه شد. این روند به معنای پایان نفت جهان نیست؛ بلکه نشان می‌دهد حاشیه امن ذخایر بازار به‌شدت کوچک‌تر شده است. اتفاقی که در بازار باعث اختلاف شدید قیمت نقدی نفت با بازار آتی باشد و هر اختلال تازه‌ای در عرضه، از تنش در مسیرهای انتقال گرفته تا آسیب به زیرساخت‌ها، می‌تواند نوسان قیمت‌ها را تشدید کند. در روابط بین‌الملل نیز انگیزه برای بازگشایی هرمز را به دغدغه‌ای عمومی برای کشورهای بزرگ تبدیل می‌کند.