بورس تهران برای دومین هفته متوالی عقب نشست و شاخص کل با افت ۲.۵ درصدی، کانال هشت میلیون واحد را از دست داد. هم‌زمان، خروج 15 هزار میلیارد تومانی پول حقیقی نشان می‌دهد احتیاط معامله‌گران افزایش یافته است. اما اهمیت این عقب‌نشینی فراتر از کاهش شاخص است؛ دو نگرانی تازه، انتظارات سرمایه‌گذاران را تحت تاثیر قرار داده‌ است.

سایه جنگ دوباره بر سر بورس: نخستین عامل فشار، فعال‌شدن دوباره نگرانی‌های ژئوپلیتیک و احتمال تشدید درگیری‌هاست. موضوعی که سبب شده تا سرمایه‌گذاران با احتیاط بیشتری سرمایه خود را وارد جریان دادوستدسهام کنند.

دولت ضدبازار؟ این بار تنها سایه جنگ نیست که بورس را تحت فشار قرار داده است. اخبار مربوط به مصوبه جدید شورای هماهنگی سران قوا درباره تعرفه خودرو این نگرانی را ایجاد کرده که دولت در شرایط حساس امنیتی، از رویکرد اقتصادی پیشین فاصله بگیرد و دوباره به سیاست‌های مداخله‌گرانه روی آورد. به این ترتیب بورسی که پیش‌تر با امید به اصلاح سیاست‌های اقتصادی حتی زیر سایه جنگ نیز رشد کرده بود اکنون با تردید مواجه شده است.

دو نقطه اتکای بورس در روزهای منفی: با وجود افزایش نگرانی‌ها، همه نشانه‌های بازار منفی نیستند. نخستین نقطه اتکا، ارزندگی نسبی سهام است. رشد سودآوری شرکت‌ها موجب تعدیل نسبت قیمت به درآمد آینده‌نگر (P/E) شده و بخشی از بازار را از منظر ارزش‌گذاری همچنان در سطوح جذابی نگه داشته است. مثبت دوم، حفظ ارزش معاملات در سطوح بالاست. این وضعیت نشان می‌دهد با وجود خروج پول و افت شاخص، جریان معاملاتی همچنان قابل‌توجه است و بازار سهام با رکود معاملات مواجه نشده است.

در مجموع، بورس میان دو نیروی متضاد قرار گرفته است: نگرانی‌های سیاسی و سیاست‌گذاری‌های اقتصادی که فشار فروش ایجاد می‌کنند و ارزندگی سهام و گردش بالای معاملات که می‌توانند از بازار سهام حمایت کنند. اما کدام نیرو می‌تواند روند آینده بورس را رقم بزند؟