این پدیده حتی در مورد محصولات نوین بورسی هم کم و بیش برقرار است. صندوقهای املاک و مستغلات که از نیمه دوم ۱۴۰۱ در بازار پذیرهنویسی شدند قرار بود گزینه واقعیتری برای سرمایهگذاری در صنعت ساختمان باشند. همانطور که در نمودار فوق مشاهده میشود، با گذشت بیش از چهار سال از تاسیس صندوقهای املاک و مستغلات حالا دادهها نشان میدهد اگر در زمان عرضه صندوقهای املاک، به جای سرمایهگذاری در صندوق، یک آپارتمان واقعی در تهران خریده بودید امروز بازدهی شما بیشتر از بازدهی صندوق میبود. به نظر میرسد از نگاه سرمایهگذار ریسک اصلی سرمایهگذاری در صندوق املاک و مستغلات آن است که جریان نقدی صندوق تحت تاثیر ریسکهای مربوط به نقدشوندگی و ریسکهای ناشی از تعارض منافع با جریان نقدی بازار واقعی املاک و مستغلات همخوانی ندارد. این در حالی است که قانونگذار بورس با تمرکز بر ریسکهای حقوقی و قیمتگذاری طیفی از فرصتهای خلق ارزش در حوزه املاک و مستغلات را برای مدیران صندوقها غیرممکن کرده است.