دلار مبادله در ادامه سیاست‌های ارزی، در آبان‌ماه صدرنشین بازدهی شد، اما سرمایه‌گذاران امکان خرید مستقیم آن را به‌عنوان یک دارایی ندارند. رشد ۵.۳ درصدی این نرخ، در ماهی که دلار آزاد عقب نشست و طلا افت سنگینی داشت، از تغییر آرایش بازارها خبر می‌دهد. بورس نیز به صعود ادامه داد، هرچند سرعت رشدش کاهش یافت. این ترکیب سه پیام دارد.

طلا؛ ضربه از بیرون، فشار از داخل: بازار جهانی این بار به زیان دارندگان طلا عمل کرد. طلای جهانی که در دوره‌های گذشته بخشی از بازده سرمایه‌گذاران ایرانی را ساخته بود، اکنون فشار فروش را تشدید کرده است. هم‌زمان، عقب‌نشینی دلار آزاد اثر افت جهانی را تقویت کرد تا طلا با کاهش حدود ۱۰.۷ درصدی، ضعیف‌ترین عملکرد را میان گزینه‌های مقایسه‌شده ثبت کند.

انعکاس ترمز انتظارات تورمی در عملکرد آبان‌ماه بازارها: سیاست‌های پولی و فضای میانجیگری، ترمز انتظارات تورمی را تا حدودی کشید. اثر این تغییر در کاهش دلار آزاد نمایان شد و فشار بیشتری بر طلا گذاشت. بورس نیز با وجود ادامه رشد، نتوانست جهشی هم‌اندازه ماه‌های قبل داشته باشد. بازارها همچنان تحولات سیاسی را دنبال می‌کنند و تغییر احتمالات می‌تواند جهت معاملات را جابه‌جا کند. همین ناپایداری، افق تصمیم‌گیری سرمایه‌گذاران را کوتاه نگه داشته است.

پول به سهام متمایل شد: جریان تجمعی ورود پول حقیقی به بازار سرمایه نشان می‌دهد سهام دوباره فاصله خود را با صندوق‌های طلا و درآمد ثابت افزایش داده است. رقم تجمعی سهام به حدود ۹۷.۹ همت رسیده و درآمد ثابت و طلا به‌ترتیب نزدیک ۸۵.۴ و ۷۸.۵ همت قرار دارند. البته این جابه‌جایی‌ها همچنان با غلبه نگاه کوتاه‌مدت سازگار است.

درآمد ثابت نیز پس از ماه‌ها عقب‌ماندن از تورم و بازارهای دارایی، در آبان موقعیت قابل‌قبول‌تری پیدا کرد. بازده حدود ۲.۶ درصدی آن، هم‌زمان با افت ارز و طلا، جذابیت نسبی این گزینه را افزایش داد.