البته این پدیده محدود به مسکن نیست. نسبت نقدینگی کل به قیمت دلار آزاد هم در کف ۱۰ ساله قرار گرفته و برای اولین بار ارزش دلاری نقدینگی به ۷۵ میلیارد دلار رسیده است. این رقم در سال ۱۳۹۶ حدود ۳۲۵ میلیارد دلار بود. همانطور که در نمودار بالا مشاهده می‌شود دلار و به تبع آن مسکن بویژه در ۹ سال گذشته به طرز معناداری از نسبت‌های تاریخی خود به نقدینگی عبور کرده‌اند. تجربه ۱۰ ساله گذشته نشان داده که با حرکت دلار، مسکن دیر یا زود تبعیت کرده و فاصله خود را با دلار کاهش می‌دهد ولی فعالان بازار ساختمان باید نگران نسبت نقدینگی به قیمت آپارتمان باشند. این نسبت حتی از سال ۱۴۰۱ (آغاز رکود قبلی) پایین‌تر رفته و نشان دهنده تشدید جدیدی در کاهش قدرت خرید مصرف کننده است. هرچند این روزها دلار می‌تازد و مسکن دنباله‌رو است، ولی احتمال یک رکود جدید در صنعت ساختمان اصلا دور از ذهن نیست. رکود جدید می‌تواند به ورشکستگی‌های گسترده در میان انبوه‌سازان منجر شود.