واچلیست با علیتسنیمی
بازار سرمایه پس از بازدهی ۵۵ درصدی شاخص کل و ۶۹ درصدی شاخص هموزن در دوره پساجنگ، اکنون به نقطهای رسیده که دیگر نمیتوان با برچسب «ارزندگی مطلق» به سراغ هر سهمی رفت. در حالی که عدهای با ترس از اصلاح دستبهعصا شدهاند و گروهی دیگر در هراس از جاماندگی به صفهای خرید هجوم میبرند، پرسش کلیدی این است: آیا بورس هنوز ارزان است؟
در این قسمت از «واچلیست»، با مهدی کریمی کارشناس بازار سرمایه به کالبدشکافی ارزشگذاری صنایع بر اساس نسبت P/E فوروارد پیش و پس از تحولات اخیر پرداختیم.
محورهای کلیدی این گفتگو:
- گذار از ارزندگی به تعادل: میانگین P/E فوروارد بازار از محدوده ۲.۵ به حوالی ۴.۴ رسیده است؛ کریمی معتقد است بازار نه دیگر «خیلی ارزان» است و نه «گران»، بلکه در یک محدوده تعادلی ایستاده که در آن انتخاب سهم اهمیت حیاتی یافته است.
- صنایع برنده و بازنده: چرا صنایعی مانند دارو، رایانه و پخش همچنان با وجود بازدهی بالا پتانسیل دارند، اما صنعت سیمان با وجود ارزندگی ظاهری، با چالش کاهش تقاضا و تعدیل منفی سود روبروست؟
- پتانسیلهای پنهان: بررسی وضعیت ویژه صنعت اوره و زغالسنگ که به رغم ریسکهای صادراتی، همچنان زیر رادار بازار ماندهاند.
- سقف شیشهای شاخص: تحلیل نمودارهای P/S و ارزش دلاری نشان میدهد که بازار در محدوده ۱۰ تا ۱۵ درصد بالاتر، با مقاومتهای بنیادی سنگینی روبروست که عبور از آنها نیازمند «درایورهای سیاسی» جدید است.
- استراتژی بقا: چرا در بازار فعلی، «شجاعت» باید از «دانش و تحلیل بنیادی» ریشه بگیرد نه از هیجان؟ و چرا تغییر در تیم اقتصادی دولت، میتواند خط قرمز و «حد ضرر» نهایی سرمایهگذاران باشد؟
در این تحلیل، نقش صندوقهای سرمایهگذاری و مدیریت حرفهای دارایی در تفکیک «سودهای باکیفیت» از «توهم ارزندگی» مورد واکاوی قرار گرفته است و در نهایت کریمی درایور رشد عجیبی تا مهرماه (زمان گزارشهای فصلی جدید) نمیبیند و اصلاح عمیقی را هم محتمل نمیداند.
تبادل نظر