ایده تازه مالی رفتاری از یک مفهوم جدید با نام آپسیلون رونمایی میکند که بر اساس ترسها وضعیت هر بازار را توضیح میدهد؛ اگر آپسیلون مثبت باشد یعنی ترس جاماندن قویتر است و نوبت بازدهی بالاست و بالعکس، زمان عقبنشینی قیمتهاست.
مفهوم آپسیلون: خیلی ساده میگوید فومو منهای فول؛ یعنی انتظار برای بازدهیهای بزرگ (چولگی نمودار) منهای انتظار برای بازدهی منفی (نیمواریانس). این قدرتی است که جهت بازارها را تعیین میکند. خلا اصلی که وجود دارد و پژوهش بر آن تاکید میکند، یافتن معیارهایی برای اندازهگیری این دو ترس است.
شکست تئوریها به میمها: با تئوری ریسک و بازده و آموزههای بنیادین سهام هیچکس نمیتواند میمکوینها یا سهام میم را توضیح دهد. سهمها یا رمزداراییهایی که با ثبت بازدهیهای عجیب در مدت زمان کوتاه، چشم همگان را خیره نگه میداشتند. اما ترس از جاماندگی یا همان فومو به خوبی توضیح میدهد چطور میشود بازده بالاتر یا ریسک رو به بالا به جای عقب راندن سرمایهگذار، وی را بیشتر ترغیب به خرید میکند.
چرا ملک میخریم؟ تئوری مالی رفتاری «ترس» به جای «ریسک» را در اقتصاد ایران و به طور کاربردی میتوان ردیابی کرد. اقبال تاریخی سرمایهگذاران به داراییهایی نظیر ملک را میتوان با ترس از زیان توضیح داد. فول نشان میدهد دارایی که نیمواریانس صفر یا خیلی کوچک دارد جذاب است؛ چیزی که سالها در بازار ملک ایران به دلیل چسبندگی قیمتها رخ داده است.
چرا سهام میخریم؟ همزمان داراییهایی مثل سهام برای برخی گروهها بسیار جذاب میشوند، زیرا آنها در طول تاریخی توانستهاند بازدهیهای بسیار بالا را به دلیل ترس از جاماندگی فراهم کنند. چولگی نمودارهای این بازار به وضوح نشاندهنده بازدهیهای بزرگ در مقاطع خاص است.
تبادل نظر