بورس در تب توافق یا تورم؟

حدود ۱۰ روز پس از بازگشایی مجدد بازار در فضای «نه‌جنگ و نه‌صلح»، شاخص کل بورس بیش از ۱۲ درصد رشد کرده و شاخص هم‌وزن نیز با اقبال بیشتری روبه‌رو شده است؛ به‌گونه‌ای که کلیت بازار در روزهای اخیر عمدتاً سبزپوش بوده است. مهدی دلبری، مدیرعامل سبدگردان هیوا، ریشه این موج تقاضا را «خوش‌بینی سرمایه‌گذاران به چشم‌انداز توافق سیاسی» می‌داند؛ عاملی که به‌صورت کوتاه‌مدت می‌تواند ریسک‌پذیری را افزایش داده و نقدینگی را به سمت سهام هدایت کند.
به گفته او، هرچند نرخ‌های فروش محصولات شرکت‌ها رشد قابل‌توجهی داشته، اما در سمت واقعی اقتصاد—یعنی مقدار تولید—تصویر به این اندازه مطلوب نیست و عملکرد بسیاری از شرکت‌ها نسبت به سال گذشته تضعیف شده است. دلبری تاکید می‌کند که درباره هزینه‌ها و حاشیه سود باید تا انتشار گزارش‌های مالی جدید صبر کرد؛ زیرا قضاوت دقیق بدون داده‌های به‌روز می‌تواند گمراه‌کننده باشد.
این کارشناس بازار سرمایه، بورس را از منظر بنیادی «ارزنده» ارزیابی می‌کند، اما معتقد است شاخص کل در افق میان‌مدت بعید است بازدهی معناداری بیش از تورم نصیب سرمایه‌گذاران کند. او سطح نااطمینانی را همچنان بالا می‌داند و به ریسک‌هایی مانند پیامد کسری گاز برای صنایع بزرگ و احتمال چالش تامین مواد بسته‌بندی برای بخشی از شرکت‌ها اشاره می‌کند.
از نگاه دلبری، در صورت تحقق توافق سیاسی، بورس می‌تواند «برنده اصلی» باشد؛ اما در شرایط فعلی، فرصت‌های بهتر بیشتر در تک‌سهم‌ها و برخی صنایع—به‌ویژه کالاهای تندمصرف (FMCG)—قابل جست‌وجوست. او برای سناریوی تداوم وضعیت موجود، ترکیب دارایی پیشنهادی خود را چنین بیان می‌کند: ۳۰ درصد گواهی سپرده کالایی، ۲۵ درصد دلار و سکه، ۲۵ درصد سهام و مابقی برای شکار فرصت‌ها در بازارها. به باور او، «امسال سال تورم کالایی است» و احتمال دارد کالاها از سهام بازدهی بالاتری ارائه دهند.
در حوزه ریزساختار بازار نیز دلبری افزایش دامنه نوسان حتی تا مثبت و منفی ۱۰ درصد، طراحی سازوکار دامنه پویا و افزایش ساعت معاملات را گام‌هایی موثر برای تعادل‌بخشی، کشف قیمت بهتر و افزایش عمق بازار می‌داند؛ مسیری که در آینده می‌تواند نقش ابزارهای معاملاتی ماشینی و هوش مصنوعی را در کمک به مدیران دارایی پررنگ‌تر کند.