واچلیست با علیتسنیمی
بورس در آستانه مرداد، در بازاری پر از نااطمینانی معامله میشود؛ بازاری که از یکسو با ریسکهای بیرونی، نگرانی نسبت به زیرساختها، محدودیتهای صادراتی و سرانجام نامعلوم مذاکرات مواجه است و از سوی دیگر، تورم، نرخ ارز، گزارشهای سهماهه و سیاستهای اقتصادی را قیمتگذاری میکند.
اما نکته مهم اینجاست: بازار سهام پس از چند شوک سنگین، انگار پوست کلفتتری پیدا کرده است. اصلاح اخیر شاخص از محدوده ۵.۳ میلیون واحد تا حوالی ۴.۷ میلیون واحد، همزمان با رشد نرخ ارز، باعث شده ارزش دلاری بازار کوچکتر شود و بخشی از انرژی لازم برای تحرک دوباره در برخی صنایع ذخیره شود.
در این قسمت از «واچلیست»، علی تسنیمی در گفتوگو با سروش رشیدی، مدیر سبد و کارشناس بازار سرمایه، به این پرسش پرداخت که در مرداد پرریسک، کدام صنایع میتوانند همزمان جذاب، ارزنده، پرریسک یا کمریسک باشند؟
رشیدی معتقد است انتخاب صنعت در بورس دیگر مثل گذشته ساده نیست. امروز فقط مقایسه با شاخص کل کافی نیست؛ چون هر صنعت، علاوه بر متغیرهای بنیادی، در معرض سطح متفاوتی از ریسک عملیاتی، صادراتی، زیرساختی و نقدشوندگی قرار دارد.
از نگاه او، پالایشیها یکی از مصادیق اصلی صنایع «پرریسک اما جذاب» هستند. کرکاسپردهای جهانی در سطوح کمسابقه قرار گرفته، گزارشهای سهماهه میتواند برای این گروه قوی باشد و شرایط بازار فرآوردهها به نفع سودآوری آنهاست؛ اما همین صنعت به دلیل ماهیت زیرساختی و طرف حساب دولتی، ریسکهای جدی هم دارد.
در کنار پالایشیها، بخشی از پتروشیمیها نیز در همین دسته قرار میگیرند؛ شرکتهایی که ارزش بازار دلاری آنها به سطوح بسیار پایینی رسیده و در صورت کاهش محدودیتها یا بازگشت ظرفیت تولید، میتوانند بازدهی قابل توجهی داشته باشند. اما ریسک صادرات، ظرفیت تولید و وابستگی به زیرساختها همچنان باید جدی گرفته شود.
در بخش فلزات، رشیدی میان مس و فولاد تفاوت مهمی قائل است. از نگاه او، مس به دلیل روندهای جهانی تکنولوژی و تقاضای بلندمدت، چشمانداز متفاوتی نسبت به فولاد دارد؛ در حالی که فولاد همچنان زیر سایه مازاد عرضه و نقش چین در بازار جهانی قرار دارد.
اما برای سرمایهگذارانی که به دنبال گزینههای کمریسکتر هستند، رشیدی همچنان در برخی گروههای کوچکتر مثل دارویی، غذایی، دامپروری، سیمانی و برخی تکسهمها فرصتهایی میبیند؛ هرچند تأکید میکند حتی در این صنایع نیز انتخاب باید بسیار فعال، دقیق و سهممحور باشد. به گفته او، در داروییها با وجود گزارشهای قوی، مسائلی مثل سرمایه در گردش، تأخیر در پرداخت سود و کیفیت نقدینگی شرکتها نباید نادیده گرفته شود.
پیام اصلی این قسمت این است: در مرداد پرریسک، مدیریت فعال از همیشه مهمتر است. نه میتوان کل بازار را یکپارچه خرید، نه میتوان فقط با ترس از ریسکها از تمام فرصتها چشم پوشید. انتخاب صنعت، انتخاب سهم، وزن سهام در پرتفوی و توجه به نقدشوندگی، چهار متغیر کلیدی برای تصمیمگیری در این مقطعاند.
رشیدی در پایان با اشاره به ترکیب دارایی شخصی خود گفت اگرچه وزن سهام در پرتفوی او بالاست، اما چنین ترکیبی را برای همه سرمایهگذاران توصیه نمیکند. از نگاه او، در شرایط فعلی نگهداری بخشی از دارایی در طلا یا داراییهای ارزی و کنترل وزن سهام، میتواند تصمیم محتاطانهتری باشد.
در این قسمت از «واچلیست» ببینید سروش رشیدی کدام صنایع را برای مرداد، پرریسک اما جذاب و کدام گروهها را کمریسکتر و ارزندهتر میداند.
تبادل نظر