اصول مدیریت ژاپنیها در دهههای ۷۰ و ۸۰ میلادی حتی در هواپیماها نیز آموزش داده میشد و تولیدات صنعتی ژاپن همه جهان را فرا گرفته بود. این اتفاق که البته با تضعیف ارزش ین زمینهسازی شده بود ناگهان چرخید. افت ارزش ین سبب شده بود تا تولیدات ژاپنی رقابتیتر شوند و سهم بزرگی از جهان را بگیرند. اما ناگهان با توافق پلازا و تقویت ارزش ین همه چیز معکوس شد. پولپاشی دولت و مداخله در صنایع نتیجهای جز بدهکاری ژاپنیها و فروپاشی «ساخت ژاپن» نداشت.
تولد دهه گمشده: با ترکیدن حباب بازارهای ملک و سهام در ۱۹۸۹ یک دهه رکود با تورم منفی در اقتصاد ژاپن آغاز شد که به آن دهه گمشده یا از دست رفته میگویند؛ چرا که اگر یک ژاپنی این دهه را زندگی نمیکرد هم از نظر توسعه اقتصادی تغییری احساس نمیکرد. البته این وضعیت خیلی فراتر از یک دهه ادامه یافت و هنوز هم از اقتصاد ژاپن رخت برنبسته است.
رتبه اولی که دوام نیاورد: درآمد سرانه ژاپنیها در سال ۱۹۹۰ حتی از آمریکا و آلمان نیز بالاتر رفته بود، اما حالا فقط کمی از چینیها با بیش از یک میلیارد نفر جمعیت بالاتر مانده و سالهاست درجا میزند.
واگذاری پرچم به چین: ژاپنیها که در دهه ۱۹۸۰ تقریبا بالاترین سهم را از صادرات جهانی تولیدات کارخانهای داشتند، اکنون سهمی کمتر از ۴ درصد دارند. این چینیها بودند که با افزایش سهم خود به حدود ۲۰ درصد به کارخانه جهان تبدیل شدهاند.
سهم بازار خودروهای ژاپنی هم نصف شد: حتی در بازار خودرو که ژاپنیها هنوز هم مشهورند، سهم بازار خود را به شدت از دست دادهاند. حتی در آسیا شامل چین، اندونزی، تایلند، سنگاپور و مالزی نیز ژاپنیها به شدت با افت سهم بازار مواجه شدهاند و در مجموع جهان نیز سهم حدودا ۲۲ درصدی در سال ۱۹۹۸ در سال ۲۰۲۳ به کمتر از ۱۲ درصد رسیده است.
۱۰ شهریور ۱۴۰۵ - ۱۱:۰۸
تبادل نظر