در میان گروههای بزرگ بازار، کمتر صنعتی به اندازه پتروشیمیها در مرکز توجه قرار دارد. این صنعت، هم به دلیل وزن بالای آن در بورس و هم بهواسطه نقش تعیینکنندهاش در سودآوری شرکتهای بزرگ، میتواند همزمان به یکی از کانونهای اصلی بحران و یکی از مهمترین پیشرانهای بازگشت بازار تبدیل شود. با سهمی در حدود ۳۴ درصد از ارزش بازار، هر تغییر در برآورد سودآوری، ریسک عملیاتی یا چشمانداز صادراتی پتروشیمیها، مستقیماً بر فضای کلی معاملات اثر میگذارد. به همین دلیل، تحلیل آینده بورس بدون فهم دقیق وضعیت این صنعت، تحلیلی ناقص خواهد بود.
در سیزدهمین قسمت از واچلیست، بهرام گروسی، مدیر صندوق دو ایکس کیان، در تشریح وضعیت پتروشیمیها توضیح داد که این صنعت در شرایط فعلی با سطحی از ابهام مواجه است که هرگونه برآورد سادهانگارانه را دشوار میکند. به گفته او، بخشی از این گروه را هلدینگهای بزرگ تشکیل میدهند و در میان آنها، «فارس» بیش از دیگران در معرض آسیب قرار گرفته است. با این حال، مسئله اصلی فقط میزان خسارت نیست، بلکه دامنه ابهاماتی است که هنوز امکان ارزشگذاری دقیق را محدود کردهاند.
گروسی برای توضیح ابعاد اثرپذیری این صنعت، یک فرض تحلیلی مطرح کرد؛ اگر فرض شود بخشی از واحدها تا یک سال با افت جدی در فعالیت یا تعطیلی مواجه باشند، نتیجه آن در عمل معادل از دست رفتن یک سال سود است؛ رخدادی که میتواند حدود یک واحد از نسبت P/E بکاهد و بهطور تقریبی نزدیک به ۲۰ درصد از ارزش سهام را تحت فشار قرار دهد. با این همه، او تأکید کرد که این سناریو به معنای رها شدن دائمی این شرکتها نیست و بازار نیز در نهایت باید میان شوک کوتاهمدت و ظرفیت بازگشت بلندمدت تمایز بگذارد.
از نگاه او، اگر ریسکهای حاد فروکش کند، حتی این احتمال وجود دارد که بخشی از نمادهای پتروشیمی بازگشایی مثبتی را تجربه کنند. گروسی صنعت اوره را گل سرسبد این گروه دانست، هرچند یادآور شد که ابهامات مربوط به مسیرهای صادراتی، بهویژه در صورت تشدید اختلالات مرتبط با تنگه هرمز، همچنان باید جدی گرفته شود. با این حال، به باور او، امکان صادرات غیردریایی برای بخشی از این تولیدکنندگان وجود دارد و در صورت کاهش ریسکها، افت معناداری در این زیرگروه دور از انتظار است.
او در میان اولفینیها، «اروند» را جذابتر از سایر گزینهها ارزیابی کرد و در مقابل، آروماتیکها را در معرض بیشترین آسیب دانست. در بخش محصولات شیمیایی نیز «کلر» را جذاب توصیف کرد، در حالی که چشمانداز صنعت دوده را چندان مطلوب ندانست.
جمعبندی گروسی روشن بود؛ پتروشیمیها در مقطع فعلی، قلب بحران بازارند؛ اما همین صنعت، در صورت کاهش ریسک جنگ، بازگشت تولید، حمایتهای سیاستی و جذاب شدن سطوح قیمتی، میتواند به قلب بازگشت بازار نیز تبدیل شود. در چنین شرایطی، آنچه بیش از هر چیز اهمیت دارد، تفکیک میان آسیب واقعی و ترس بازار است؛ چرا که در بسیاری از مواقع، آنچه ابتدا فروخته میشود، نه فقط سودآوری فعلی، بلکه افق مبهم آینده است.
گفتوگوی کامل را به صورت تصویری و یا صوتی در سایت فردای اقتصاد، ببیننده و شنونده باشید
۲۹ اردیبهشت ۱۴۰۵ - ۱۸:۴۴
واچلیست با علیتسنیمی
تبادل نظر