در دوازدهمین قسمت از واچلیست همراه با رادمان نیکنفس به بررسی دقیقتر وضعیت صنعت روانکار پرداختیم تا ببینیم در شرایط جدید اقتصاد، سهام این گروه در بورس چه چشماندازی پیش روی سرمایهگذاران دارد.
صنعت روانکار پس از جنگ با چالشهایی در سمت تأمین خوراک مواجه شده است. آسیب به مخازن ذخیرهسازی پالایشگاه نفت تهران باعث شد عرضه لوبکات بهعنوان مهمترین خوراک این صنعت با محدودیت روبهرو شود؛ بهطوریکه حدود ۳۵۰ میلیون لیتر لوبکات از دست رفت. این موضوع بهطور مستقیم بر روند تولید شرکتهایی مانند نفت ایرانول (شرانل) و نفت پارس (شنفت) اثر میگذارد و در عین حال شبهرن نیز بهعنوان یکی از مهمترین مصرفکنندگان این خوراک تحت تأثیر قرار گرفته است.
از سوی دیگر، فرمول قیمتگذاری لوبکات از اواخر سال ۱۴۰۳ تغییر کرد؛ تغییری که حدود ۱۰ درصد ارزش افزوده برای پالایشگاهها ایجاد کرد و عملاً قیمت لوبکات را به سطح نفت کوره رساند. همین عامل یکی از مهمترین دلایل درخشش صنعت روانکار در سال ۱۴۰۴ بود، اما با تحولات اخیر، تکرار آن عملکرد در سال ۱۴۰۵ با ابهامهایی روبهرو شده است.
در حال حاضر آمار تولید در اسفند ۱۴۰۴ و فروردین ۱۴۰۵ افتی نسبی را نشان میدهد. با این حال بررسیها حاکی از آن است که بخشی از این کاهش تولید با تصمیم خود شرکتها و با هدف مدیریت موجودی و حفظ پایداری تولید در ماههای بعدی انجام شده است.
با وجود این چالشها، صنعت روانکار همچنان از برخی مزیتهای مهم برخوردار است. یکی از مهمترین این مزیتها ظرفیت صادراتی شرکتهای این صنعت است. بهعنوان مثال نفت سپاهان (شسپا) با حدود ۶۲ درصد ظرفیت صادراتی همچنان از مزیت صادرات برخوردار است و در تأمین لوبکات نیز با محدودیت جدی مواجه نیست؛ ظرفیتی که در صورت تداوم مسیر صادرات میتواند همچنان به سودآوری شرکتها کمک کند.
چشمانداز سرمایهگذاری در این صنعت بیش از هر چیز به دو متغیر کلیدی گره خورده است: تداوم تأمین خوراک و حفظ بازارهای صادراتی. نیکنفس در ادامه توضیح میدهد پس از جنگ و همزمان با جهش قیمت نفت، ابلاغیهای منتشر شد که معادلات این صنعت را تا حدی تغییر داد. بر اساس این ابلاغیه، پالایشگاهها موظف شدند خوراک مورد نیاز شرکتهای روانکار را با قیمتهای قبل از جنگ عرضه کنند؛ تصمیمی که عملاً به کاهش قابل توجه قیمت لوبکات و در نتیجه افت بهای تمامشده تولید برای شرکتهای روانکار منجر شد.
با این حال بخش دیگری از هزینههای این صنعت همچنان تحت فشار قرار دارد؛ چرا که مواد افزودنی و اقلام بستهبندی عمدتاً وارداتی هستند و با افزایش نرخ ارز و هزینههای واردات مواجه شدهاند. به همین دلیل، تصمیمات سیاستگذار در قبال تأمین مواد اولیه و نحوه قیمتگذاری آنها میتواند مستقیماً پرتفوی سهامداران در صنعت روانکار را دستخوش تغییر کند و مسیر سودآوری شرکتهای این گروه را در ماههای پیشرو تحت تأثیر قرار دهد.
گفتوگوی کامل را به صورت تصویری و یا صوتی در سایت فردای اقتصاد، ببیننده و شنونده باشید
۲۷ اردیبهشت ۱۴۰۵ - ۰۹:۰۹
واچلیست با علیتسنیمی
تبادل نظر