آیا دارو، نوش‌داروی بورس می‌شود؟

آیا صنعت دارو در دوره پس از تنش‌ها می‌تواند جایگاه پررنگ‌تری در سبد سرمایه‌گذاران پیدا کند؟  
این صنعت نه محل نوسان‌گیری‌های کوتاه‌مدت است و نه نامزد رهبری بازار. ساختار آن به سیاست‌گذار گره خورده و سه حلقه مهم؛ وصول مطالبات از دولت، نظام قیمت‌گذاری و تأمین مواد اولیه، همواره منبعی از عدم قطعیت بوده‌اند. با این حال، ماهیت تقاضای دارو باعث شده چرخه فروش آن حتی در دوره‌های بی‌ثباتی اقتصادی نیز تداوم داشته باشد.
محمد طاهری، مدیر صندوق دارویی فارماکیان، در گفت‌وگو با واچ‌لیست توضیح داد که ساختار صنعت دارو ترکیبی از محدودیت‌های سیاستی و تقاضای پایدار است. به گفته او، همین ترکیب باعث می‌شود عملکرد شرکت‌ها بیش از آنکه تابع نوسان‌های بازار سرمایه باشد، به تصمیم‌های سیاست‌گذار و وضعیت زنجیره تأمین وابسته بماند.
او یادآور شد که شرکت‌های بورسی دارویی حدود یک‌سوم تولید داروی کشور را پوشش می‌دهند؛ نسبتی که امکان دسترسی سرمایه‌گذاران بازار سرمایه به بخش قابل توجهی از این صنعت را فراهم می‌کند.
در بازار سرمایه نیز دارویی‌ها با ده‌ها نماد فعال حضور دارند. سهم آن‌ها در شاخص‌های وزنی محدود است، اما در شاخص‌های هم‌وزن حضور قابل‌توجهی دارند؛ نشانه‌ای از گستردگی شرکت‌ها در صنعتی که ارزش بازار آن چندان متمرکز نیست.
طاهری در ادامه به صندوق‌های بخشی پرداخت و توضیح داد که صندوق فارماکیان طی یک سال گذشته از رویکرد نیمه‌فعال به رویکرد فعال تغییر کرده است تا بتواند سریع‌تر به تغییرات سیاستی و تحولات زنجیره تأمین واکنش نشان دهد. از نگاه او، انتخاب میان سرمایه‌گذاری مستقیم در سهام دارویی یا استفاده از صندوق بخشی، به میزان شناخت سرمایه‌گذار از پیچیدگی‌های این صنعت بستگی دارد.
در جمع‌بندی، طاهری با وجود اشاره به چالش‌هایی مانند تأمین مواد اولیه، تصویر کلی صنعت را مثبت ارزیابی کرد. به گفته او، فضای افزایش نرخ‌ها، جریان فروش پایدار و وضعیت نقدینگی شرکت‌ها باعث شده چشم‌انداز میان‌مدت صنعت همچنان مطلوب باقی بماند؛ هرچند مسیر آن همچنان به کیفیت سیاست‌گذاری وابسته خواهد بود. ترکیب پرتفوی فارماکیان نیز بر همین مبنا و با تمرکز بر پایداری فروش و چرخه نقدینگی شرکت‌ها تنظیم شده است.

نسخه صوتی را اینجا بشنوید