در روزهایی که توجه بازار دوباره به گروه دارو جلب شده، صرف حضور در این صنعت برای تصمیمگیری کافی نیست.آنچه اهمیت دارد، تفکیک شرکتهایی است که از نظر کیفیت سود، ثبات تولید، وضعیت فروش، توان تأمین مواد اولیه، جریان نقد و نسبتهای ارزشگذاری در موقعیت بهتری قرار دارند.
محمد طاهری، مدیر صندوق فارماکیان، در این بخش از واچلیست توضیح داد که تداوم رشد و حفظ کیفیت سودآوری شرکتهای دارویی، بیش از هر چیز به افزایش نرخ بهموقع و متناسب وابسته است؛ موضوعی که البته تنها در صورتی میتواند به سودآوری پایدار منجر شود که در کنار آن، تأمین منظم مواد اولیه و جریان نقد مناسب نیز برقرار باشد.
او دوره وصول مطالبات را مهمترین چالش پیشروی چرخه نقدینگی شرکتهای دارویی دانست؛ هرچند ارزیابیاش از رویکرد دولت در یکسال اخیر، در این حوزه، نسبتاً مثبت بود.
طاهری همچنین با اشاره به روند تاریخی صنعت توضیح داد که حاشیه سود شرکتهای دارویی در ۱۵ سال اخیر عموماً در بازه ۱۷ تا ۳۷ درصد نوسان کرده است. به گفته او، این صنعت پس از ثبت کف تاریخی حاشیه سود در تابستان ۱۴۰۳، حالا بهواسطه افزایش نرخهای بهموقعتر و بهبود نسبی چرخه نقدینگی، وارد مسیر ترمیم سودآوری شده است.با این حال، نکته مهم از نگاه او این است که حاشیه سود صنعت هنوز به سقف تاریخی ۱۵ سال اخیر نرسیده و به همین دلیل، همچنان میتوان برای برخی شرکتها پتانسیل رشد بیشتر متصور بود.
در ادامه، او با ارجاع به نمودار افزایش نرخ محصولات دارویی و تفکیک آن میان گروههایی مانند قرص، کپسول، سرم و آمپول توضیح داد که میزان تحقق افزایش نرخ در این دستهها طی دو سال اخیر یکسان نبوده است؛ تفاوتی که به گفته او، تا حد زیادی به رویکرد سیاستگذار در حفظ دسترسی به دارو بازمیگردد.
به گفته طاهری، در این میان محصولات تزریقی افزایش نرخ بیشتری را تجربه کردهاند و همین تفاوت در روند نرخگذاری، میتواند برای سرمایهگذار به یک نقشه تحلیلی برای انتخاب شرکتها تبدیل شود؛ مشروط بر آنکه این روندها بهطور مستمر رصد شوند.
او در ادامه، با مرور نمودار دیگری، اثر افزایش نرخها را بر رشد و سودآوری شرکتها در افق یکساله بررسی کرد و این دادهها را نقشه راهی برای سرمایهگذاری دانست؛ البته با یک شرط مهم:رصد مداوم تأمین مواد اولیه، روند تولید و روند فروش شرکتها.
طاهری تأکید کرد که در تحلیل این صنعت، نباید صرفاً به یک گزارش فروش خوب دل بست.آنچه اهمیت دارد، تداوم روند فروش است؛ روندی که تنها زمانی میتواند پایدار بماند که بر دو ستون اصلی استوار باشد:چرخه نقدینگی مناسب و تأمین بیاختلال مواد اولیه.
گفتوگوی کامل را به صورت تصویری و یا صوتی در سایت فردای اقتصاد، ببیننده و شنونده باشید
تبادل نظر